Tuzla’da Cinayet: Eski Kayınpeder 14 Yıl Hapis!

0

BEĞENDİM

0

Tuzla’da 26 Nisan 2022 tarihinde meydana gelen bir cinayet olayı, toplumda derin etki bıraktı. 30 yaşındaki Uğur Kahraman, eski kayınpederi H.S. tarafından tabanca ile vurularak öldürüldü. Olaydan sonra H.S., Kahraman’ın cesedini bir varile koyarak Pendik’teki bir binanın asansör boşluğuna bıraktı. H.S. gözaltına alınarak tutuklandı ve cinayeti işlediğini kabul etti.

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sonucunda hazırlanan iddianame, H.S. hakkında “Haksız tahrik altında kasten öldürme” suçlamasıyla 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası istemini içeriyordu. Ayrıca, cesedi varile koymasına yardım ettiği iddia edilen H.S.’nin eşi N.S. ile komşusu M.O. hakkında da “Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme” suçundan 6 aydan 5 yıla kadar hapis cezası talep edildi.

Olayın yargı süreci, Anadolu 19. Ağır Ceza Mahkemesi’nde başlandı. İlgili duruşmada tutuklu sanık H.S. ve tutuksuz sanıklar N.S. ile M.O. yer aldı. Taraf avukatları da duruşmada hazır bulundu. H.S., o gün yaşananları anlatırken, Uğur Kahraman ile evinde görüşme yapmak üzere buluştuklarını, aralarındaki tartışmanın giderek büyüdüğünü söyledi. Kendisine sinkaflı sözlerle saldıran Uğur Kahraman’ın tehditte bulunması üzerine, H.S., emanet olarak bulundurduğu silahı kaparak, gerginlik anında ateş ettiğini belirtti.

Olay sonrası H.S., başına aldığı mermi yarasından dolayı şok içinde uzun süre ne olduğunu anlamadı. Eline geçen bir varil ile Kahraman’ı içeri yerleştirip, oradan uzaklaştığını belirtti. H.S., olayın tamamen bir gerginlik anında geliştiğini ve pişman olduğunu dile getirdi.

Mahkeme heyeti, H.S. hakkında verdiği kararda, “Haksız tahrik altında kasten öldürme” suçundan 17 yıl hapis cezası belirledi. Ancak H.S.’nin pişmanlığını dikkate alarak cezasının indirilmesine karar verildi ve son olarak 14 yıl 2 ay hapse mahkum edildi. Ayrıca sanık Sezer, “Ateşli silahlar ve bıçaklar ile diğer aletler hakkındaki kanuna muhalefet” suçundan 10 ay hapse mahkum edildi. Olayda yargılanan tutuksuz sanıklar M.O. ve N.S., suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan beraat etti.

Bu olay, ailenin içindeki çatışmalar ve iletişimsizliklerin ne denli büyük travmalara yol açabileceği konusunda ders niteliği taşıyor. Özellikle silah kullanımının meşru bir savunma amacı gütmediği ve pişmanlık beyanlarının cezada indirim sağlamayabileceği, mahkeme sürecinin önemli noktaları arasında bulunuyor. İnsan ilişkilerinin ve iletişimin önemini bir kez daha gözler önüne seren bu olay, aynı zamanda yargının bireyi nasıl değerlendirdiği ve hukuk sisteminin işleyişi hakkında da düşünmemizi sağlıyor.