Hırsızlar su pompalarını çaldı, çiftçiler çamurda mücadele ediyor!

0

BEĞENDİM

0

1980 yılında Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı kırsal Akçapınar Mahallesi Uluabat gölü kıyısına yaklaşık 4 bin dönüm alanı sulayacak su pompaları konuldu. Ancak 2008 yılında yaşanan bir olay köylülerin hayatını zorlaştırdı. Hırsızlar su pompalarını çalarak çiftçilerin suya erişimini engelledi. İhbar üzerine jandarma olaya müdahale ederek suçluları gözaltına aldı ve adli makamlara sevk etti. Tutuklanan hırsızlar cezalarını çektikten sonra serbest kaldılar.

Ancak hırsızlar daha sonra tekrar belirdi. Su pompalarının elektrik akışını sağlayan trafoyu patlatarak tüm malzemeleri çaldıktan sonra kayıplara karıştılar. Bu durum, Akçapınar Mahallesi’nde yaşayan zeytin ve incir üreticilerini büyük bir zorluğa soktu. Çiftçiler, tüm yurdu etkileyen sıcak hava dalgaları ve düzensiz sulama nedeniyle yaklaşık 15 senedir ağaçlarını ilkel yöntemlerle sulamaya çalışıyorlar.

Çiftçiler, traktörlerine bağladıkları su tanklarıyla Uluabat Gölü’nden su alabilmek için bataklık alanlara girerek çamurun içinde zorlu bir mücadele veriyorlar. Ancak bu durum, büyük riskler içeriyor. Recep Işık ve Ahmet Yılmaz gibi çiftçiler, boynuna kadar çamura girerek mahsullerini sulamaya çalışıyorlar. Ancak bu durum tehlikeli olduğu kadar verimsiz de. Çiftçiler, su taşımak için tankerlerle uğraşırken çok az ağacı sulayabiliyorlar ve verim düşüyor.

Akçapınar Mahallesi muhtarı Özgür Işık, köylerinin yaşadığı zorlukları dile getirerek sulama sistemlerinin tekrar aktif hale gelmesini talep ediyor. Köydeki ihracat değeri yüksek ürünlerin, siyah incir ve zeytinlerin sulama sorunu çözülmezse verimlerinin düşeceğinden endişe ediyor. Köyde üretilen 400-450 ton siyah incir ve 800-900 ton zeytinin geleceği tehlikeye girebilir.

Bu durum, Akçapınar Mahallesi’nde yaşayan çiftçilerin ve köylülerin geleceğini tehdit etmekte. Sulama sistemlerinin tekrar işler hale getirilmesi, hırsızlık olaylarına karşı önlem alınması ve çiftçilere destek sağlanması gerekiyor. Aksi halde, köyün ihracat değeri yüksek ürünleri zarar görebilir ve köylüler daha da zor duruma düşebilir.