0

BEĞENDİM

0

Asena Uykur: Yangınla Değişen Hayat ve İtfaiyecilik Tutkusu

Ankara’da yaşayan Asena Uykur, 8 yaşındayken geçirdiği bir olayla hayatının akışını değiştirdi. Küçük yaşta edindiği bu tecrübe, onu gelecekteki meslek seçiminde etkili bir motivasyon kaynağı oldu. Ailesiyle birlikte yaşadığı evde çıkan yangın, Asena’nın zihninde silinmez bir iz bıraktı. Yangın sırasında, profesyonel itfaiyecilerin gösterdiği kahramanlıkla kurtarıldı. O an, onun için yaşamında bir dönüm noktasıydı; o gün kalbindeki bir ses, “Büyüyünce ben de itfaiyeci olacağım” demesine vesile oldu.

Asena Uykur, bu ilham verici olaydan sonra itfaiyecilik mesleğiyle tanışarak yola çıkmaya karar verdi. İhlas Haber Ajansı’na yaptığı açıklamada, yangının yaşandığı günün hayatında çok özel bir yere sahip olduğunu belirtti. “O zaman, bu mesleği yapmam gerektiğini anladım. O itfaiyeciye bakıp, ben de bir gün çocukların oyuncaklarını kurtarayım dedim” sözleriyle o dönemdeki hislerini dile getirdi. Yangın anında yaşadığı korku, ona gelecekte diğer çocuklara yardım etme arzusunu aşılamıştı.

Lise yıllarında itfaiyecilik bölümünde eğitim almaya başlayan Uykur, bu alandaki yolculuğunu üniversitede de sürdürmüştür. Eğitim dönemlerinde yaşadığı deneyimler ve kazandığı bilgi birikimi, onu daha da güçlendirmiştir. “Kadınların her meslekte olması gerektiğini düşünüyoruz” diyen Uykur, özellikle itfaiyecilik gibi güç gerektiren bir meslekteki kadınların varlığının önemine değindi. “Çünkü kadınların başaramayacağı hiçbir şey yok bizce.” Bu ifadeler, onun kararlılığını ve toplumdaki cinsiyet eşitliği konusundaki duyarlılığını yansıtmaktadır.

İtfaiyecilik mesleğinin zorlukları olduğunu kabul eden Uykur, bunun üstesinden gelmenin yollarını da bulmuş durumda. “Burada aslında evet güç gerektiren, zorlukları olan bir meslek olduğu doğrudur” diyerek bu gerçekliği dile getiriyor. Ancak Asena, “Ama biz burada aile gibiyiz. Birlikte çalıştığımız arkadaşlarımız bize bu konuda çok yardımcı oluyorlar” şeklinde ekleyerek, ekip çalışmasının ve dayanışmanın ne kadar önemli olduğunu vurguluyor. Bu destek sayesinde, zorluklarla başa çıkmanın daha da kolaylaştığını ifade etmektedir.

Asena Uykur’un itfaiyecilik serüveni, sadece bireysel bir hedefin ötesinde, başkalarına da umut aşılayan bir hikaye haline gelmiştir. Yangın anında kendisine yardım eden itfaiyecilere olan minneti, onun meslek seçimini şekillendirirken, aynı zamanda genç yaşta bir tutkunun da kapılarını aralamıştır. “Ben 8 yaşındayken, bizim evimiz yandı. Orada itfaiyeciler korkusuzca kahramanca girip özellikle benim oyuncaklarımı kurtardılar” diyerek, bu mesleğin onu nasıl motive ettiğini anlatıyor. Asena Uykur, itfaiyeci olarak geçmişiyle yüzleşirken, gelecekteki küçük çocukların oyuncaklarını kurtaracak olmanın mutluluğunu yaşıyor.

Bu başarı hikayesi, kadınların her alanda olduğu gibi itfaiyecilik gibi geleneksel olarak erkek domine bir mesleğin içinde de var olabileceğinin en güzel örneklerinden biri. Asena, sadece kendi hayatını değil, başkalarının hayatlarını da kurtarmak için mücadele ediyor ve bu yolda ilerlemeye kararlıdır.